Laura Barney in Akka

Laura Barney in Akka

Laura Barney in Arabische kledij

Portret (1905) door haar moeder

De Perzische bahá'í Youness Afroukhteh (Dr. Yunis Khan) verbleef in de periode 1900-1909 in Akka waar hij werkzaam was als secretaris en tolk van 'Abdu'l-Bahá. Vanaf 1905 studeerde hij op verzoek van 'Abdu'l-Bahá geneeskunde in Beiroet. In 2003 kwamen zijn memoires over die tijd in een Engelse vertaling beschikbaar. Over de totstandkoming van Laura Barney's boek Some Answered Questions (Beantwoorde Vragen) schreef hij:

— In haar dienst aan de Zaak liet zij [Laura Clifford Barney] als een aandenken voor toekomstige generaties een boek na met uitspraken van 'Abdu'l-Bahá. Zij bracht deze kostbare goddelijke filosofie in zowel het Farsi als het Engels bijeen onder de titel Some Answered Questions. De wijze van totstandkoming van dit werk was als volgt.
Zoals de andere westerse vrienden ontving deze dame haar geestelijk onderwijs aan de eettafel. In eerdere hoofdstukken werd al beschreven hoe de buitensporige werklast van de Meester alleen tijd voor zulke vraag-en-antwoord sessies bood aan de eettafel en dan nog alleen tijdens lunchtijd, zo omstreeks enen. 'Abdu'l-Bahá at meestal niet meer dan één maaltijd per dag. Gedurende de vasten verving het avondmaal aan het einde van de dag het middagmaal voor deze bijeenkomsten.
Deze 'tafelgesprekken' […] dienden het vermetele doel om voor 'Abdu'l-Bahá een bepaalde tijd aan te geven om aan tafel te komen en een goede warme maaltijd te gebruiken, in tegenstelling tot die keren dat Hij eenvoudigweg genoegen nam met brood en een paar olijven, of brood en kaas. Helaas liet de tijd die Hij bestede aan de uitleg van begrippen en het uiteenzetten van de onderwerpen Hem praktisch geen tijd om te eten, en dus kwam het erop neer dat Hij in plaats van kracht te ontvángen voor het lichaam, voedsel uítdeelde voor de geest. In ieder geval was 'Abdu'l-Bahá niet kribbig door dit ongemak, en klaagde Hij evenmin over de vermoeidheid die deze activiteit met zich meebracht.
Op een dag toen Hij toch enigszins vermoeid de tafel verliet, merkte Hij monter op: 'Het is bemoedigend dat zij na al dit werk de denkbeelden tenminste begrijpt. Dat is verfrissend. Wat zou ik moeten beginnen als zij na al deze inspanningen de onderwerpen nog steeds niet zou begrijpen?' — het punt is dat de Meester tevreden en blij was deze dame van dienst te zijn ondanks de last van het werk.
Volgens de gebruikelijke tafelschikking zat 'Abdu'l-Bahá aan het hoofd, mej. Barney direct aan Zijn linker kant en mej. Rosenberg weer naast haar; daarnaast zaten acht tot negen pelgrims of huisgenoten. Deze dienaar zat meestal aan 'Abdu'l-Bahá’s rechter kant, tegenover mej. Barney, en vertaalde haar vragen vanuit het Engels naar het Farsi; en daarna vertaalde ik de antwoorden van de Meester vanuit het Farsi naar het Engels, terwijl mej. Rosenberg snel notities maakte. […]

Als de uitleg niet overtuigend was voor de vragensteller, moesten de onderwerpen opnieuw worden besproken; deze herhaling verlengde de bijeenkomst zodanig dat het eten uitliep of zelfs geheel werd uitgesteld. […] Soms wierp Hij Zelf de vraag of opmerking al op voordat de vragensteller daar aan toe kwam, en gaf dan het antwoord. Eens toen Hij het had over het onderwerp 'het niet-bestaan van kwaad', zei Hij met een glimlach tegen mij: 'Nu gaat zij vragen waarom God dan de schorpioen heeft geschapen?' Nauwelijks was er een minuut verstreken of Amatu'l-Bahá [Laura Barney] stelde inderdaad de vraag. 'Abdu'l-Baha zei: 'Wat heb ik u gezegd? Geef haar ten antwoord dat dit de aard der dingen is. Het is waar dat de schorpioen kwaadaardig is, maar zij is alleen kwaadaardig in relatie tot ons; in relatie tot haar eigen leefomgeving is zij dat niet. Dit vergif is een verdedigingsmiddel, met haar angel verdedigt zij zichzelf. Maar omdat de aard van het gif niet bevorderlijk is voor onze gezondheid, beschouwen wij het als kwaad.' […]

Soms maakte de Meester Zich zorgen dat ik niet een groter deel nam van het voedsel dat voor ons was neergezet, en zei dan: 'Nu eten en later praten.' […] Eens toen Hij mij weer aanspoorde om eerst te eten en later te praten, terwijl ik juist erg verdiept was in de lopende discussie, vroeg Hij mej. Barney onverwacht: 'Hoe vertaalt men het woord motarjim in het Engels?'
'Tolk', antwoordde zij.
Daarop vroeg Hij: 'Wat is gorosneh in het Engels?'
'Hongerig', antwoordde zij.
Toen wees Hij naar mij en riep: 'De Hongerige Tolk.'
Ik was aangenaam verrast met deze bijnaam van de Meester. Ik weet niet hoe anderen zouden hebben gereageerd, maar ik liet na afloop een stempel maken, zodat deze koninklijke titel zou beklijven. Maar ik gaf de permanente titel Jinab-i-Khán (Excellentie), die 'Abdu'l-Bahá mij ooit had geschonken, natuurlijk niet op. —

 

Beantwoorde Vragen (Some Answered Questions) is in 1908 het eerste boek dat de westerse niet-oriëntalist een breed en gezaghebbend overzicht biedt van de bahá’í zienswijze.

Laura Barney in Akka

Yunis Khan c. 1903

Laura Barney in Akka

Huis van 'Abdu'lláh Páshá c. 1920

Laura Barney in Akka

Interieur Huis van 'Abdu'lláh Páshá

Bron - Dr Youness Afroukhteh: Memoirs of Nine Years in 'Akká - Oxford 2003

Ga terug naar: Geschiedenis in vogelvlucht